Antislip Envirodeck

Toelichting inclusief transponeringstabel

De stroefheid of anti-slip eigenschappen van een vloer of wegmateriaal, zijn bepalend voor de veiligheid van voetgangers, fietsers en verkeer.

In een aantal Europese landen, waaronder Nederland, gelden (nog) geen wettelijke normen op het gebied van slipveiligheid van vloeren. In 2003 is in Nederland een Nederlandse Technische Afspraak tot stand gekomen tussen een aantal marktpartijen om te komen tot een keurmerk voor opplus-projecten (voorheen Seniorenlabel). Toch zijn diverse Duitse classificaties ook algemeen geaccepteerd. Daar alle voornoemde classificaties zijn gebaseerd op dezelfde eenheid, de dynamische wrijvingscoëfficiënt is een redelijk vergelijk mogelijk. Voor de bepaling van die coëfficiënt (die dimensieloos is, en altijd tussen 0 en 1 ligt) zijn diverse methoden voorgeschreven in ieder respectievelijk regelgevend document.

NTA 7909:2003 

In Nederland is de Nederlandse Technische Afspraak NTA 7909:2003 “Wrijvingseigenschappen van Vloeren – Protocol voor beproeving en eisen” momenteel (beperkt) in gebruik op de vloerenmarkt. Omdat deze norm slechts beperkt gebruikt wordt en momenteel ter revisie ligt bij de uitgevende instelling - NEN Bouw - is deze niet meegenomen in de transponeringstabel onderaan deze pagina.

De eisen uit NTA 7909:2003 zijn op dit moment nog als volgt geformuleerd:

De NTA gaat uit van zowel een vereiste minimumwaarde (een vloer kan te glad zijn) als een vereiste maximumwaarde (een te stroeve vloer levert struikelgevaar op). Bovendien is er een grens gesteld aan het verschil tussen de slipvastheid in de droge en de natte situatie, in verband met “onverwacht” glad zijn en daaruit resulterend slipgevaar.

In de praktijk zijn er echter diverse redenen te bedenken waarom juist een zo hoog mogelijke slipweerstand wenselijk is. Bijvoorbeeld voor werken in natte ruimten. De meetwaarde welke wordt verkregen uit de beproeving voor de NTA 7909:2003 mag ook worden gebruikt voor de classificatie binnen andere richtlijnen en omgekeerd.

DIN 51130 Hellend vlak meetmethode zgn. "Rutschklasse".
Een meettechniek die alleen in het laboratorium kan worden toegepast is de zogenaamde hellend vlak-meetmethode (Engels: "Ramp", Duits: "Schiefe Ebene"). Een testloper bepaalt de maximaal te belopen hellingshoek op het betreffende vloermateriaal. Hierbij zijn er diverse varianten: blootsvoets of met specifiek schoeisel, en met water, zeepoplossing of olie als contaminant. Testen worden uitgevoerd volgens DIN 51130, DIN 51097 en ontwerp CEN/TS 15673-1.

In de markt zijn de testresultaten als R-klassen bekend, welke afkomstig zijn uit de Duitse DIN 51130 “Prüfung von Bodenbelagen; Bestimmung der rutschremmenden Eigenschaft; Arbeitsräume und Arbeitsbereiche mit erhöhter Rutschgefahr; Schiefe Ebene”.

DIN 51130 / BGR 181 en ZH 1 / 571 

Deze klassen worden op diverse nevenprodukten als tegels, trappen en vloerbedekkingen gehanteerd en deze classificatie geeft dus een bruikbaar vergelijk van de prestatie van de dekvloeren zelf. Naar deze tabel wordt ook wel verwezen onder de documentnummers BGR 181 en (voorloper daarvan) ZH 1 / 571, “Merkblatt für Fußböden in Arbeitsräumen und Arbeitsbereichen mit Rutschgefahr”

De classificatie van R-waarden in DIN 51130 is als volgt:

DIN 51097 

Voor natte ruimten of ruimten waar men zonder schoeisel loopt is in Duitsland een aparte classificatie bekend, welke eveneens in een DIN-norm zijn vermeld. Dit betreft dan de GUV 26.17 classificatie uit DIN 51097, abschnitt 4, “Prüfung von Bodenbelägen, Bestimmung der rutschhemmenden Eigenschaft, Naßbelastete Barfußbereiche, Begehungsverfahren / Schiefe Ebene”.

De classificatie van GUV 26.17-waarden in DIN 51097 is als volgt:

WSL; Wuppertal Safety Limits

In Duitsland zijn de Wuppertal Safety Limits veelgebruikt, deze vinden hun oorsprong in onderzoek van de Universiteit Wuppertal (Vergleichsuntersuchung zur instationären Reibzahlmessung auf Fußböden) naar de kans op ongevallen bij gegeven slipweerstand in specifieke situaties. Op grond van de onderzoeksresultaten is een tabel opgesteld waarbij de slipweerstand is gekwalificeerd:

Wuppertal Safety Limits: 

DIN 51131 Dynamische wrijvingscoëfficiënt
Een meettechniek die zowel in het laboratorium als buiten op een vloer- of wegmateriaal kan worden toegepast, bepaalt de dynamische wrijvingscoëfficiënt. Een "meetdoos" wordt hierbij over een bepaald traject van het te testen oppervlak getrokken en meet over dit traject de dynamische wrijvingscoëfficiënt. Hierbij worden drie rubberen of leren blokjes, bevestigd aan de onderzijde van de meetdoos, over het testoppervlak getrokken. Deze test wordt uitgevoerd volgens EN 13893, DIN 51131 en ontwerp CEN/TS 15673-1.

Envirodeck antislip testen volgens DIN 51131 

Per aangeleverd vloermonster (30 stuks) zijn 10 metingen onder diverse omstandigheden: nat en droog, beide onder statische en dynamische omstandigheden, verricht. 300 metingen in totaal aan beide zijden van de planken. Dit aantal bestaat uit drie beproefde meetvoeten (leder, kunststof en rubber), welke op zowel een droog als een natgemaakt monster telkens in drievoud werden uitgevoerd, teneinde betrouwbare gemiddelden te verkrijgen. De complete meetresultaten zijn in dit testrapport terug te vinden. In de onderstaande transponeringstabel worden slechts de resulterende eindcijfers en classificaties beschouwd. De monsters zijn in eerste aanleg beproefd volgens de DIN 51131 en geclassificeerd volgens de "Wuppertal Safety Limits". 

Envirodeck transponeringstabel:

Soms worden er "te mooie" antislipwaarden gepresenteert. Deze zijn vaak afkomstig van, onder statische belasting, uitgevoerde testen. Voor opplus-projecten en dergelijke, waarbij ouderen en moeilijk ter been zijnde personen de vloer gaan belasten, is het van groot belang om naast de statische ook de dynamische testresultaten te beoordelen en om hierbij zowel de droge als de natte testcondities in ogenschouw te nemen.

Een secundair aandachtspunt is de antislip weerstand op termijn. Wat te denken van aangroei van alg of het afslijten van de toplaag waardoor het antislip vermogen afneemt. Alg hecht niet aan Envirodeck. Daarbovenop heeft Envirodeck een hogere slijtvastheid als Vuren, Bilinga en Bankirai en is duurzamer als Azobé.   

Testrapporten zijn altijd ondergeschikt aan de daadwerkelijke praktijksituatie. Let daarom goed op dat u zich geen knollen voor citroenen laat verkopen. 

Wilt u meer testrapporten van Envirodeck bekijken, klik dan hier.